fbpx

Column: De dag van Fleur

 
Bij Anouk (23) werd kanker geconstateerd. Op GRLMAG vertelt deze (positieve!) powerchick iedere week over haar strijd. Deze week: Anouks haar gaat er nu echt af..

IK WIL NIET KIJKEN ALS IK WORD GEKNIPT

“De afspraak om mijn haar eraf te halen, heb ik laten staan. Wil ik dan wachten tot ik grote plukken uit mijn haar kan trekken? Nee, dat wil ik ook niet. Het moet er toch een keer van komen en ik heb ook geen zin om binnenkort weer een week in het ziekenhuis te liggen met al die haren om me heen.

De ochtend dat je haar weggaat, weet je dus dat je voor de ‘laatste keer’ je haar gaat wassen. Nu haal ik toch wel grotere plukken uit mijn bob. Ik heb van mijn haar een uitgebreid boter-kaas-en-eieren schema gemaakt op de muur van de badkamer. (Wel weer netjes weggehaald hoor). Eigenlijk wil ik mijn haar niet borstelen, maar één pluk zit toch een beetje vreemd dus ga ik er één keer met mijn borstel doorheen. Één keer! WOW, nu komt er wel echt een pluk mee. Dit zijn geen vijf haren meer. Ik maak een mini staartje zodat er minder haren op de grond kunnen vallen. Drie vriendinnetjes en mijn ouders gaan mee, als mijn haar eraf wordt gehaald. Veel mensen ja, maar ik vind het juist fijn!

De pruikenvrouw is echt ontzettend lief en heeft engelengeduld. Ik pas nog even mijn pruik als mijn haar er nog op zit. Toch wel weer vreemd om Fleur dan weer op je hoofd te hebben.

Na het passen, knipt ze mijn haar. Ja, knippen en niet afscheren. In verband met de wondjes die je kan krijgen op je hoofd (zo gaat het niet jeuken). Ik wil niet kijken in de spiegel als ik geknipt word, dus ik kijk naar de lieve mensen om me heen. Ook best gek, zij zien alles, ik niks.

Ze begint bij de achterkant, als ik wil voelen of kijken dan moet ik dat aangeven en stopt ze even. ‘Nee hoeft niet hoor, ga maar gewoon door.’ Uiteindelijk wint mijn nieuwsgierige kant het en vraag ik een paar keer of ze wil stoppen om te voelen en… ja uiteindelijk wil ik ook in de spiegel kijken. Als ze klaar is, zeg ik tegen de pruikenvrouw:’Toch denk je: misschien ben ik wel een persoon waarbij mijn haar niet uitvalt.’ Ja, ik bedoel ze zeggen in het ziekenhuis ook dat ik een bijzonder geval ben. Waarom zou dat hierbij dan ook niet kunnen?! Ze antwoordt dat heel veel vrouwen dat denken. Hahah, oke iedereen hoopt bijzonder te zijn dus ;).

Nu willen jullie weten hoe ik het verder vond hè. Ja ik vond het wel spannend. Maar niet echt emotioneel, voor mezelf dan. Ik zag aan anderen wel dat ze er moeite mee hadden. Ik vind dit moeilijk te omschrijven maar. Het was goed zo(?). Ja ik hing wel een beetje de clown uit met opmerkingen maar het voelde niet geforceerd. Ik had en heb geen masker op. Sanne (vriendinnetje) appte later nog: ‘Gaat er een moment komen dat ook jij een keertje moet huilen Nouk?’ Ik weet het niet. Ik denk elke keer: Nou als dat gebeurt dan ga ik wel huilen. Ik voel me gewoon schuldig als ik anderen om mij zie huilen. Terwijl ik van die *&%*grappen maak.

Iedereen doet het op zijn of haar eigen manier. En huilen kun je niet forceren. Maar als ik gisteravond met een kaal hoofd, alleen in bed lig, dan ben ik een tijdschrift aan het doorbladeren en val ik daarna in slaap. Eerlijk waar.”

GRLMAG Redactie
GRLMAG Redactie

De GRLMAG-redactie houdt jou iedere dag op de hoogte van de hotste nieuwtjes en handigste tips.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

GRLMAG maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. Door op akkoord te klikken of door op de website te blijven komen, ga je hiermee akkoord.