Column: Fashionweek backstage

 
Tussen 16 en 26 januari 2015 verzamelen modeliefhebbers over heel Nederland zich in Amsterdam voor de Fashionweek. In en rondom de hoofdstad staat alles in het teken van mode. GRLMAG-editor én model Aminanta vertelt hoe het er backstage bij zo’n show aan toe gaat.

MAN, WAT EEN KICK!

“Het is een moment waarbij ik heel trots kan zijn op ons kleine landje. Mijn hart maakt een sprongetje in de lucht als ik al die stijlvolle dames en heren op straat zie rondlopen. Ik verbaas me iedere keer als ik al die streetstyle foto’s zie waar duidelijk de hashtag #mbfwa (Mercedes Benz Fashion Week Amsterdam) onder staat. Is dit hier, denk ik dan. Iedereen die iemand is in Nederland is tijdens Fashionweek in de Gashouder (of Transformatorhuis) te vinden.

En ik ben blij dat ik er een beetje bij hoor. Niet bij die BN’ers en mode fanatici, maar bij de modellen natuurlijk. Omdat ik vorig jaar een show heb gelopen, weet ik dat het er heftig aan toe zal gaan. Zelf hoef ik niet veel te doen; mijn dag zal voornamelijk bestaan uit wachten. Zelf vind ik het leuker om in een show te lopen, dan er naar een te kijken. Natuurlijk is front row zitten fantastisch, maar als je eenmaal achter de schermen de sfeer hebt geproefd en aan zo’n backstagepasje gewend bent, dan wil je niets anders meer. Een make-up artist dat een model is vergeten op te maken, dat zie je niet terug op de runway. Kleding die verplaatst moet worden – o wee als er een kreukje in zit! Journalisten, bloggers, en fotografen die rond snuffelen: backstage kun je ze nog spreken, tijdens de show zelf zijn ze onbereikbaar.

De modellen zitten de helft van de tijd te wachten, maar dat maakt het er niet minder gezellig op. Je leert elkaar vanzelf een beetje kennen. Zo sprak ik tijdens Fashionweek een make-up artist die me vertelde over haar ontmoeting met Brits model Alek Wek. Een andere visagist vertelde me over Imaan, die toen net als model begon. De modellen hebben zelf het nodige beleefd en achter de schermen is er genoeg tijd om te praten, spannende verhalen dus!

Dan wordt de groep bijeengeroepen om te repeteren. Dat gaat heel snel. Ik kan mijn eerste Fashionweek nog goed herinneren. Ik realiseerde me dat het bijna zover was, toen ik mijn nummer in de ‘opstelling’ hoorde. Daarna ging de tijd nog sneller. Make-up werd bijgewerkt, de haren werden gecheckt en de modellen werden in hun outfits gehesen. In het begin vond ik het nogal apart dat ik mezelf niet mocht kleden. Maar omdat er niks fout mag gaan met de kleren en ik niet verantwoordelijk wil zijn voor die ene vlek in die hele dure broek, laat ik alles over aan de dressers. Toen ik in de coulisse stond bonkte mijn hart in mijn keel. Ik had een doel, en dat had ik bereikt. Wat was ik trots op mezelf, het voelde zo goed om er te zijn. Het enige wat ik nog hoefde te doen was de klus afmaken. Er viel een last van mijn schouder toen ik het seintje kreeg om te lopen – daar ga ik, dacht ik.

Wat voelde het goed! Het was spannend; iedereen keek en was benieuwd naar de kleding. Aan mij de taak om het er zo mooi mogelijk uit te laten zien. Er ging niks fout, er kon niks fout gaan. Ik kende de routine, de muziek en ik wist hoe ik moest lopen en draaien. Ik voelde me zelfverzekerd en ging grotere stappen nemen. Man, wat een kick!

Net zoals de hele dag, ging de show ook razendsnel voorbij. In de trein terug naar huis zat ik nog te trillen. I did it!”

GRLMAG Redactie
GRLMAG Redactie

De GRLMAG-redactie houdt jou iedere dag op de hoogte van de hotste nieuwtjes en handigste tips.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Shop ’till you drop!