fbpx

Column: Wat is echt en wat is nep?

 
Waarom moet modellenfoto’s altijd zo (hevig) gephotoshopt worden? Vandaag legt modellencolumniste Aminanta uit waarom photoshop een onmiskenbaar onderdeel is in de modewereld.

SOMS HERKEN IK MEZELF NIET TERUG OP FOTO’S

“Oke, ik geef het toe: ook ik herken mezelf soms niet terug op foto’s. Op sommige foto’s lijk ik zo anders, dat zelfs ik twee keer met mijn ogen moet knipperen voordat ik besef dat ik het ben. ‘Ben jij dit? Je ziet er in het echt heel anders uit’, krijg ik dan te horen. Ik begrijp het wel. Na al het gesleutel aan mijn gezicht en lichaam twijfel ik soms ook wel eens aan mijn mezelf. Heb ik dat nodig, denk ik dan.

En toch ben ik het. Dat hoef ik niemand uit te leggen. Oke, mijn ogen zijn lichter gemaakt. En oke, in het echt glanzen mijn benen ook niet en natuurlijk heb ik niet zo’n strakke buik. Maar stiekem ben ik toch blij dat fotografen mijn kaaklijk benadrukken op foto’s en mijn oneffenheden weghalen.

Als een fotograaf mijn foto’s zou openbaren zonder nabewerking (en make-up), zou ik best nerveus zijn, maar niet bang. Ik ben best tevreden over mezelf en heb geen angst om te laten zien hoe ik er in het echt uit zie. Ik ben er zelf heilig van overtuigd dat modellen zonder make-up het mooist zijn. Maar helaas heb ik niet de regie in handen als het gaat om fotoshoots. Als model zijnde ben je meestal in opdracht van een merk, een bedrijf. Uiteindelijk moet je kwaliteit leveren, iets dat verkoopt. Dat lukt niet als de foto niet perfect is.

Stel je voor dat je bent geboekt voor een L’Oréal Paris campagne. Op de dag van de shoot kom je aan met ontzettend dikke Chanel bags (wallen) onder je ogen en blijk je ook nog eens een blauwe plek te hebben in je nek. De fotograaf en de make-up artists kunnen je dan moeilijk au naturel op de foto laten gaan. Jij bent het gezicht van het merk. En als het gezicht van L’Oréal moet je een ‘natuurlijke schoonheid’ zijn en je stinkende best doen om die anti-rimpelcrème te verkopen. Dan kun je niet aan komen zetten met wallen die van hier tot Tokio te zien zijn!

Dat is denk ik een van de redenen waarom fotografen zo losgaan met photoshop. Deels is het ook gewoon verslaving. Hoe moeilijk is het om even al die puistjes en mee-eters weg te halen? Geen grote moeite. Hoe moeilijk is het om een mooie vorm even te benadrukken door het lichter/donkerder te maken? Fotografen houden van photoshop en zijn dagelijks bezig om al die gekke vlekjes weg te poetsen.

Is het fout wat fotografen doen? Nee, absoluut niet. Zij doen ook maar hun werk en uiteindelijk willen zij net zoals de modellen voor het allermooiste resultaat gaan. En dan moet je af en toe even sleutelen aan wat foto’s. Zoals ik al eerder zei, herken ik mezelf op sommige foto’s niet terug. Bij andere foto’s lijkt er juist niet zo veel bewerkt te zijn. Dan kijk ik stiekem over de schouder mee van de fotogaaf om het voorlopige resultaat te zien. Een paar weken later zie ik diezelfde foto’s terug: een mooie(re) Aminanta, en belangrijker nog – herkenbaar. Alleen heeft de fotograaf toch de puntjes op de i gezet.

Zo wordt een foto die al mooi was, ietsje mooier.”

GRLMAG Redactie
GRLMAG Redactie

De GRLMAG-redactie houdt jou iedere dag op de hoogte van de hotste nieuwtjes en handigste tips.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

GRLMAG maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. Door op akkoord te klikken of door op de website te blijven komen, ga je hiermee akkoord.